17.11.2026
Bartın’da yaylacılık, ormanlık coğrafya ve hayvancılıkla bağlantılı mevsimlik bir yaşam biçimidir. Bu gelenek, doğal kaynak kullanımı, aile emeği ve kırsal dönüşüm ilişkisi içinde ...
Devamını Oku →
17.11.2026
Ağrı’da eğitim hizmetlerine erişim, yüksek rakım, geniş kırsal alanlar, dağınık yerleşim düzeni ve kış koşullarıyla birlikte değerlendirilir. Bu unsurlar okul ulaşımından eğitim pl...
Devamını Oku →
17.11.2026
Trabzon’da arıcılık, kıyıdan yüksek kesimlere uzanan bitki çeşitliliği ve mevsimsel çiçeklenme takvimiyle şekillenir. Bu üretim biçimi, balın yanı sıra kırsal emek, çevre ve yerel ...
Devamını Oku →
17.11.2026
Ordu’daki yaylalar; hayvancılık, geçici yerleşim, rekreasyon ve doğa gözlemi gibi farklı kullanımların kesiştiği alanlardır. Bu alanların korunması, ulaşım ve ziyaretçi yönetiminin...
Devamını Oku →
17.11.2026
Hatay’ın kırsal üretim geçmişi, saban, orak, tırpan, döven ve kalbur gibi araçlarla şekillenen iş bölümünü ve tarımsal bilginin kuşaktan kuşağa aktarımını gösterir.
Devamını Oku →
17.11.2026
Eskişehir’de meralar, hayvancılığın yanı sıra toprak, su ve biyoçeşitlilik döngülerinin de parçasıdır. Bu yazı, mera kullanımının kırsal üretim ve çevreyle ilişkisini ele alıyor.
Devamını Oku →
17.11.2026
Çankırı’da nüfusun il merkezi, ilçeler ve köyler arasındaki dağılımı; göç, yaş yapısı, hizmet erişimi ve yerleşimlerin zaman içindeki dönüşümüyle birlikte okunabilir.
Devamını Oku →
17.11.2026
Bilecik’te tarımsal miras; yerel tohumlardan üretim araçlarına, mevsimsel iş bölümünden saklama bilgisine kadar kırsal yaşamın farklı katmanlarını bir araya getirir.
Devamını Oku →
17.11.2026
Ağrı’da yaylacılık, yüksek platoların doğal koşullarıyla şekillenen mevsimsel bir yaşam düzenidir. Bu yazı, mera kullanımını, hayvancılıkla ilişkisini ve geleneksel bilginin aktarı...
Devamını Oku →
17.11.2026
Rize’nin yağışlı iklimi, yükselti farkları ve parçalı arazileri; kivi, mısır, fasulye ve çeşitli meyve-sebzelerin küçük ölçekli üretimine uygun koşullar oluşturur.
Devamını Oku →
17.11.2026
Rize’de akarsu gücünden yararlanan geleneksel su değirmenleri, tahıl öğütme işini kolaylaştıran ve kırsal dayanışmayı görünür kılan önemli üretim yapılarıydı.
Devamını Oku →
17.11.2026
Osmaniye’de yaylacılık, dağlık alanların doğal koşullarıyla şekillenen mevsimsel bir yaşam biçimidir. Bu kültür; hayvancılık, yazlık yerleşim, dayanışma ve doğayla uyumlu kullanım ...
Devamını Oku →
17.11.2026
Kırşehir’in merkez ve ilçeleri, bozkır coğrafyasının farklı yüzlerini gösterir. Yerleşim düzeni, ulaşım bağlantıları, tarımsal faaliyetler ve kamu hizmetleri bu ilçelerin gündelik ...
Devamını Oku →
17.11.2026
Kahramanmaraş’ın dağlık reliefi, yükselti farkları ve iklim geçişleri; ormanların, yaylaların ve su toplama alanlarının birlikte değerlendirilmesini gerektiren zengin bir doğal yap...
Devamını Oku →
17.11.2026
Giresun’da imece, kırsal yaşamın iş bölümünü ve dayanışma ilişkilerini düzenleyen geleneksel bir ortak çalışma biçimidir. Bu kültür, üretimden gündelik yardımlaşmaya kadar farklı a...
Devamını Oku →
17.11.2026
Bolu’da yaylacılık, yüksek kesimlerde mevsimlik konaklama, hayvancılık ve ortak kullanım kültürü çevresinde şekillenen geleneksel bir yaşam biçimidir.
Devamını Oku →
17.11.2026
Bartın’da tarımsal üretim; yağışlı iklim, akarsu vadileri, engebeli arazi ve küçük parsellerin birlikte şekillendirdiği çok yönlü bir yapıya sahiptir.
Devamını Oku →
17.11.2026
Ardahan’da yerleşimlerin yüksek plato koşulları, iklim, ulaşım ve geçim kaynaklarıyla ilişkisi; il merkezi, ilçeler ve köylerde gündelik yaşamın mekâna nasıl yansıdığını ortaya koy...
Devamını Oku →
17.11.2026
Amasya’nın ilçe yapısı, yerleşim özellikleri ve farklı coğrafi alanların yönetim düzenine etkisi; kent merkezi, ova yerleşimleri ve dağlık çevre üzerinden ele alınıyor.
Devamını Oku →
17.11.2026
Afyonkarahisar’da tarımsal üretim, ürünlerin hasattan sonra korunmasını sağlayan kurutma, ayıklama, depolama ve kışlık hazırlık yöntemleriyle tamamlanır.
Devamını Oku →